Karim74's Weblog

my articles

Archive for the month “November, 2012”

முஸ்லீம்ஸ் ஏமாத்திடுவாங்க

வீட்டின் முன்புறமாக கற்கள் ஒட்ட வேண்டிய வேலை ஒன்றிருந்தது. சில வீடுகளின் முன்பாக கருங்கற்களை வரிசையாக ஒட்டியிருப்பதை கவனித்திருப்பீர்கள். அந்த வேலைதான். கற்களை வெட்டுவதிலிருந்து நேர்த்தியாக ஒட்டுவது வரைக்கும் முஸ்லீம்கள்தான் இந்த வேலையை கச்சிதமாகச் செய்வார்கள் என்று சொன்னார்கள்.

பெங்களூரில் ஷில்கரிபாளையா என்ற இடம் இருக்கிறது. அங்கு இந்த வேலை செய்யும் முஸ்லீம்கள் நிறைய இருப்பதாகச் சொல்லி நியாமத் என்பவரின் எண்ணைக் கொடுத்தார் ஆர்கிடெக்ட் ஒருவர். நெம்பர் தந்ததோடு நிறுத்தாமல் ஒரு எச்சரிக்கையையும் சேர்த்துக் கொடுத்தார். “பண விஷயத்தில் உஷாரா இருங்க சார். முஸ்லீம்ஸ் காசு வாங்கிட்டு காணாம போயிடுவாங்க”.

நியாமத் ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை வீட்டுக்கு வந்திருந்தார். வயதானவர். ஜிப்பா, முஸ்லீம் குல்லா, இசுலாமியர்களின் ட்ரேட் மார்க் தாடி என்றிருந்தார். இந்தக் கற்களைப் பற்றி கொஞ்சம் விவரித்தார். சாதரஹள்ளி அல்லது சிரா என்ற வகைக் கற்களைத்தான் பெரும்பாலும் ஒட்டுவார்களாம். சிரா கொஞ்சம் ரேட் அதிகம். கல்லின் விலை மட்டும் சதுர அடிக்கு எழுபத்தைந்து ரூபாய். ஒட்டும் கூலி சதுர அடிக்கு நூற்றியிருப்பத்தைந்து ரூபாய் என்றார். நூறு ரூபாய் என்றால் ஒட்டுங்கள் இல்லையென்றால் வேறொருவருக்கு வேலையைக் கொடுத்துவிடுகிறேன் என்ற போது பரிதாபமாகப் பார்த்தார். ஆனால் வேலை செய்வதாக ஒத்துக் கொண்டார்.

“அட்வான்ஸ் வேண்டும்” என்றார்.

“எவ்வளவு தரணும்?”

“பத்தாயிரம் குடுங்கோ சார்” என்றவுடன் ஆர்கிடெக்ட்டுக்கு போன் செய்தேன். மறுபடியும் அதே டயலாக்கை இம்மிபிசகாமல் சொன்னார் “முஸ்லீம்ஸ் காசு வாங்கிட்டு காணாம போயிடுவாங்க”

“இப்போ காசு இல்லைங்க பாய். வேலையை ஆரம்பிங்க வாங்கிக்கலாம்” யோசித்தவர் அதற்கும் சரியென்று சொன்னார்.

“எப்போ வேலை ஆரம்பிப்பீங்க?”

“நாளைக்கே ஆரம்பிச்சுடுறோம். ஆனால் நாளைக்கு சாயந்திரம் காசு வேணும் சார்”

“என்னங்க காசு காசுங்குறீங்க. வேலையைச் செய்யுங்க. காசு வரும்”

எதுவும் பேசாமல் சென்றுவிட்டார். அடுத்த நாள் வேலையைத் தொடங்கினார். இரண்டு மூன்று ஜூனியர்களோடு வந்திருந்தார். எல்லோரும் குடும்ப உறுப்பினர்களாம். ஒருவருக்கொருவர் அதிகம் பேசிக் கொள்ளவில்லை. வேலை படு வேகமாக நடந்தது. அவர்கள் எத்தனை வேகமாக வேலையைச் செய்தாலும் ஒரு நாளைக்கு ஐந்தாயிரத்துக்கு மேல் கொடுத்துவிட வேண்டாம் என்று ஆர்கிடெக்ட் எச்சரித்தார்.

அன்று மாலை ஐந்தாயிரம் கொடுத்தேன். அப்பொழுதும் நியாமத் அதட்டாமல் கேட்டார்.

“ப்ளீஸ் சார், பத்தாயிரம் வேணும்”

“பணம் இல்லைங்க. நாளைக்கு வாங்கிக்கலாம்” என்றேன் .

அவருடன் வந்தவர் என்னிடம் கொஞ்சம் அதட்டலாக பேசினார். அப்பொழுது நியாமத் அவரை சமாதானப்படுத்திவிட்டு என்னிடம் “நாளைக்கு கொடுத்துடுங்க சார்” என்ற போது அவரின் கண்களில் கண்ணீர் கசிந்தது.

சங்கடமாகிவிட்டது. “ஏ.டி.எம் வர்றீங்களா? எடுத்து தந்துடுறேன்” என்றபோது தலையாட்டினார். இன்னொரு ஐந்தாயிரம் கொடுத்துவிட்டு ஆர்கிடெக்டிற்கு போன் செய்தேன்.

“ஏன் சார் பத்தாயிரம் கொடுத்தீங்க? நாளைக்கு வர மாட்டாங்க பாருங்க” என்றார். அதோடு நிறுத்தாமல் “எத்தனை கட்டடம் நாங்க கட்டறோம்? எங்களுக்கு தெரியாதா சார்?” என்றார்.

நியாமத் ஏமாற்றிவிடுவாரோ என்று பயந்து கொண்டே தூங்கினேன். ஆனால் அடுத்த நாள் காலை ஆறு மணிக்கு வேலையை ஆரம்பித்திருந்தார்கள். அன்றும் அவர்களுக்குள் அதிகம் பேசிக் கொள்ளவில்லை. அதே வேகம். மதிய உணவு கூட இல்லாமல் எதற்காக இத்தனை வேகமாகச் செய்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. அடுத்த ஐந்து நாட்களுக்கும் தினமும் பத்தாயிரம் வாங்கிக் கொண்டார்கள். நான் ஆர்கிடெக்டிடம் பணம் சம்பந்தமாக ஆலோசனை கேட்பதைக் குறைத்திருந்தேன். பத்து நாட்களில் முடிப்பதாகச் சொன்ன வேலையை ஐந்து நாட்களில் முடித்துவிட்டார்கள்.

கடைசி தினத்தில் இன்னொரு பத்தாயிரம் கொடுத்த போது கணக்கு முடிந்திருந்தது. நியாமத் நன்றி சொன்னார். பிறகு முகம், கை கால்களைக் கழுவினார். அவருக்குப் பின்னால் ஒவ்வொருவராக கை கால் கழுவினார்கள். கிளம்புவதற்கு தயாரான போது கேட்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

“ஏன் ஒருத்தருக்கொருத்தர் பேசிக் கொள்ளாமல் வேலை செய்யறீங்க?” என்றபோது அவரது ஜூனியர்கள் தங்களுக்குள் முகத்தை பார்த்துக் கொண்டார்கள்.

நியாமத்தான் சொன்னார். அவரது ஜூனியர்கள் ஒவ்வொருவரும் அவரது தம்பிகள். இந்தக் கல் ஒட்டுவதுதான் குடும்பத்திற்கான ஒரே வருமானம். தம்பிகள் யாருக்கும் திருமணம் ஆகவில்லை. நியாமத்துக்கு மட்டும் திருமணம் ஆகிவிட்டது. அவருக்கு மூன்று பெண் குழந்தைகள். கடைசியாக பிறந்த குழந்தைக்கு ஒன்றரை வயது. அவரது மனைவிக்கு கிட்னி ஃபெயிலியராம். ரொம்ப நாட்களாக டயாலிசிஸ் கிட்டத்தட்ட வாழ்வின் இறுதிகட்டத்திற்கு வந்துவிட்டாராம்.

“டயாலிசிஸ், ஆஸ்பத்திரி செலவுன்னு பணம் கரையுது சார். எப்படியும் போயிடுவான்னு தெரியுது. ஆனா விட மனசு வரலை. அவளோட நிலைமை, குழந்தைக, பணத்துக்கான தேவையெல்லாம் எங்களை பேச விடறதில்லே சார். அதான் உங்ககிட்ட கூட பணம் வேணும்ன்னு திரும்பத் திரும்ப கேட்டேன்” என்ற போது தனது ஜிப்பா நுனியால் கண்களை துடைத்துக் கொண்டார்.

“இதை முன்னாடியே சொல்லியிருக்கலாமே” என்றேன்.

“இல்ல சார். எங்களை யாரும் இங்கே நம்பறதில்ல. என்ன சொன்னாலும் பொய் சொல்லுறதாத்தான் சொல்லுவாங்க” என்றார். என்னிடம் ஒரு பத்தாயிரம் அதிகமாக இருந்தது. “முடிந்த போது கொடுங்க” என்று கொடுத்தேன். “ரொம்ப நன்றி சார். தேவைப்படும் போது வாங்கிக்கிறேன். இப்போ வேண்டாம்” என்று கிளம்பினார். அந்த நடையில் நேர்மையிருந்தது. அவர் நகர்ந்த பிறகு மனம் பாரமாகியிருந்தது. உடனடியாக வீட்டுக்குள் செல்லாமல் அந்த வீதியில் நடந்து கொண்டிருந்தேன்.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு ஆர்கிடெக்ட் போன் செய்தார். “வேலை முடிஞ்சுடுச்சு சார். மொத்தமா ஐம்பதாயிரம் கொடுத்துட்டேன்” என்றேன்.

“ஐயாயிரம் புடிச்சுட்டு கொடுத்திருக்கலாம்ல சார்” என்று துவங்கினார். கட் செய்துவிட்டு போனை சுவிட்ச் ஆஃப் செய்துவிட்டேன். கார்த்திகைக் குளிர் சில்லிடத் துவங்கியிருந்தது.

http://ping.fm/xyCoM

Bismillahir Rahmanir Rahim
RAHMATH ETHEEM KHANA AT A GLANCE
Respected Shahabudeen Shahul Hameed sahib,
Assalamu alaikum warahmatullahiwabarakath.Hope this would find you and your family in sound health with the mercy of Allah!
Motto: To please Allah SubhanoowaTaala through service to Mankind.
By the grace of Allah our Rahmath etheemkhana has been running for last 7 years. Here are 60+ orphans, mostly reverted from the close by areas, a mix of 90% girls and 10% boy students sheltered in Rahmath Etheemkhana.
They are studying from Ist STD to College education. Apart from secular education, Islamic teachings are taught very well by the eminent alims and alimaas. All Praise is due for Almighty Allah alone!
The accommodation for these children is in a very bad shape (with 4 rooms 100sqft + 150sqft area with 2 wash rooms) in the 4 rented buildings. May Allah have mercy on these children!
Each year, the number of etheem and poor reverted student increases, and our services are needed more and more. It is our mission to provide assistance to every etheem and poor reverted students in our community. In order to fulfill our mission, we need a own building with more space.

We have already bought 38 cents land in the name Rahmath Etheemkhana for constructing the etheemkhana building. We have initiated the construction in 1450 square feet in the first phase and constructed 25% of construction works in the first phase. We have attached latest photos about the construction works for your kind attention.
Construction – An Apeal:
Total Etheemkhana construction & project costs 65Lakhs.
An amount of Rs.1400/Sqft is calculated for this construction. The construction works in the first phase has been up to the basement.
We need the following materials very urgently for continuing the construction works up to roof concrete in the first phase (1450 sq.ft).
8 mm TMT rod – 200 kgs. = Rs. 10, 000 (Approx.)
25 mm ,, -900 kgs = Rs. 43,000
16 mm ,, – 360 Kgs = Rs. 17,000
1 ½” Blue metal – 2.5 unit = Rs. 05,000
¾” Blue metal – 5.0 unit = Rs. 16,000
Sand – 7.5 unit = Rs. 18, 000
Cement (Ultratech) -100 Bags = Rs. 35, 000
Gravel – 75 units = Rs. 55, 000
Total amounts required = Rs.1, 99,000 / for Up to Roof concrete.
Bricks – (already sponsored by a brother in Islam for the first Phase 1450 sq.ft)

Please think about how important the work of Rahmath Etheemkhana really is. All donations are needed and appreciated, regardless of size. We request your extended support and forward the mail to your known circles to help achieve this noble act.

The benevolent persons of the Millath, specially the people of AhleKhair and members of the Islamic movement are requested to realize the necessity and importance of the task and extend their helping hands whole heartedly. May Allah accept our deeds and save us from the punishment of Hell fire.
Inshaa Allah expecting your help as the materials or amount towards this noble cause (sadaqahjaariyah or ongoing charity).
Allah says in Quran:
“Who is he that will lend to Allah a goodly loan, then (Allah) will increase it manifold to his credit (in repaying), and he will have (besides) a good reward (i.e. Paradise)”.Al-Quran 57-11
The Messenger of Allaah (pbuh) said:
“When the son of Adam dies, all his good deeds come to an end, apart from three: sadaqahjaariyah (ongoing charity), beneficial knowledge, and a righteous son who will pray for him.” (Narrated by Muslim, 1631).
Project at a Glance:
– Construction of RahmathYatheemkhana
– Construction of Masjid
– Establishment of Islamic Center
– Establishment of Reference Library
– Establishment of Islamic Welfare Society

Account details:
RAHMATH ETHEEMKHANA, State bank of India, Thevaram branch.
A/C NO: 31585201803, (IFSC Code: SBIN0014441)
(OR)
RAHMATH ETHEEMKHANA,
Indian Bank, Thevaram Branch,
A/C NO: 951651916 (IFSC Code: IDIB000T016 )
Please visit our website: http://www.rahmathetheemkhana.org

For further information kindly reach out to the below contacts:
C.Abubakr Siddeeque D.T.Tech Dawa’thi
President, Rahmath Etheemkhana.
Thevaram, Theni-Dt.
Tamil nadu.
Cell: 9944377681,
Moulavi Hafiz A.K.Muneer Ahmed Imdhathi,
Nazir, Rahmath Etheemkhana.
Cell: 9788971210
S.Rejina Fathima Alimaa ,
Secretary, Cell: 9787522735.

Sister Yvonne Ridley (born 1959, Stanley, County Durham, England) is a British journalist, war correspondent[1] and Respect Party activist best known for her capture by the Taliban and subsequent conversion to Islam after release, her outspoken opposition to Zionism, and her criticism of Western media portrayals of the War on Terror. Ridley currently works for Press TV, the Iranian-based English language news channel.

Capture by the Taliban
Yvonne Ridley came to prominence on 28 September 2001, when she was captured by the Taliban in Afghanistan whilst working for the Sunday Express. Repeatedly refused an entrance visa, she decided to follow the example of BBC reporter John Simpson, who had crossed the border anonymously in a burqa.
Colleagues said Ridley responded to text messages from friends until 26 September 2001, after having told them she would attempt to cross the border from Pakistan into Afghanistan. It became clear that she had been discovered without passport or visa, and was held by the authorities after being arrested with her guides, the Afghan refugee Nagibullah Muhmand and Pakistani Jan Ali, in a village in the Dour Daba district near the eastern city of Jalalabad in Nangahar, close to the border with Pakistan. She was dressed like an Afghan, but it is believed she was caught after attempting to take photographs, an illegal activity under the Taliban. She was spotted two days later, on 28 September, after slipping across the border by local people who pointed her out to security forces, who took her to Jalalabad for further investigation on possible espionage charges, that carried the death penalty. Shortly before, the Taliban had asked all foreigners to leave the country and had said they would not issue visas to journalists. They threatened that anyone found using a satellite phone would be executed.
She would at least be prosecuted for entering the country illegally, reported the Afghan Islamic Press agency, quoting the Taliban’s deputy foreign minister, Mullah Abdur Rahman Zahid.
Qudratullah Jamal, the Taliban’s information minister, expressed the suspicion that Ridley was possibly a member of a military “special forces” unit like the British SAS. It was also suggested that she and other westerners could be kept by the Taliban as hostages.
The British high commissioner to Pakistan, Hilary Synnott, met the Taliban-ambassador in Islamabad, Mullah Abdul Salam Zaeef and opened negotiations intended at a quick release of Ridley. While the press in Britain speculated about the reason of her arrest and the seriousness of the suspicion, she was kept in solitary confinement for seven days and then moved to a prison in Kabul.[21] In the prison in Kabul she met the Christian missionary Heather Mercer, who was also kept by the Taliban and was unaware of the latest developments.
The same week British bombings on Afghan targets as part of the Operation Enduring Freedom began, while the whereabouts of Ridley were unknown to the British authorities and it was feared that these bombings would jeopardise her release. Then her release, ordered on ‘humanitarian grounds’ by Taliban-leader Mullah Mohamed Omar, was reported by Mullah Abdul Salam Zaeef. After her release on 9 October 2001, when her Taliban captors escorted her from the Kabul prison to a Pakistan border post at the foot of the Khyber Pass, near Peshawar, she revealed that she had kept a concealed diary inside a box for a toothpaste tube and in the inside of a soap wrapper, and had been on hunger strike throughout her captivity, but denied to have been physically hurt in any way.
After the release of Ridley, her guides Jan Ali and Nagibullah Muhmand, as well as Basmena, the five-year-old daughter of the latter, were kept by the Taliban in a prison in Kabul, according to Reporters sans Frontières.
Conversion to Islam
According her own account after her release, during her captivity she was asked by one of her captors to convert to Islam; she refused, but gave her word she would read the Qur’an after her release.
In freedom, she kept this promise, as she said partly to find out why the Taliban treated women as they do. She said it changed her life.
The Qur’an, she says describing the holy book of Islam, is a “magna carta for women”.[40] She converted to Islam in the summer of 2003, stating that her new faith has helped put behind her broken marriages and a reputation as the “Patsy Stone of Fleet Street.” When comparing her treatment to female prisoners’ held in American custody, such as Aafia Siddiqui, she said that in Taliban’s custody she was given her full privacy as a woman, and was handed the key to the door of her cell to lock from the inside. In 2004, she described her journey of faith for the BBC’s religion site (see A Muslim in the Family), as well as in other publications and on other occasions in which she emerged as a “fierce critic of the West”

How I came to love the veil

Author by: Yvonne Ridley Posted date: 15th October 2010

Politicians and journalists just love to write about the oppression of women in Islam … without even talking to the females beneath the veil.

They simply have no idea how Muslim women are protected and respected within the Islamic framework which was built more than 1400 years ago.

Yet, by writing about cultural issues like child brides, female circumcision, honor killings and forced marriages they wrongly believe they are coming from a point of knowledge.

And I am sick of Saudi Arabia being cited as an example of how women are subjigated in a country where they are banned from driving.

The issues above have simply nothing to do with Islam yet they still write and talk about them with an arrogant air of authority while wrongly blaming Islam. Please do not confuse cultural behavior with Islam.

I was asked to write about how Islam allows men to beat their wives. Sorry, not true. Yes, I’m sure critics of Islam will quote random Qur’anic verses or ahadith but all are usually taken out of context. If a man does raise a finger to his wife, he is not allowed to leave a mark on her body … this is another way of the Qur’an saying; “Don’t beat your wife, stupid”.

Now let’s take a glance at some really interesting statistics, hmm. I can almost hear the words pot, kettle, black. According to the National Domestic Violence Hotline, four million American women experience a serious assault by a partner during an average 12-month period.

On the average, more than three women are murdered by their husbands and boyfriends every day . . . that is nearly 5,500 women battered to death since 9/11.

Some might say that is a shocking indictment on such a civilized society, but before I sound too smug, I would say that violence against women is a global issue. Violent men do not come in any particular religious or cultural category. The reality is that one out of three women around the world has been beaten, coerced into sex or otherwise abused during her lifetime. Violence against women transcends religion, wealth, class, skin color and culture.

However, until Islam came on the scene women were treated as inferior beings. In fact we women still have a problem in the West where men think they are superior. This is reflected in our promotion and wages structure right across the spectrum from cleaners to career women who make it into the boardroom.

Western women are still treated as commodities, where sexual slavery is on the rise, disguised under marketing euphemisms, where womens’ bodies are traded throughout the advertising world. As mentioned before, this is a society where rape, sexual assault, and violence on women is commonplace, a society where the equality between men and women is an illusion, a society where a womens’ power or influence is usually only related to the size of her breasts.

I used to look at veiled women as quiet, oppressed creatures and now I look at them as multi-skilled, multi-talented, resilient women whose brand of sisterhood makes Western feminism pale into insignificance. My views changed after the truly terrifying experience of being arrested by the Taleban for sneaking into Afghanistan in September 2001 wearing the bhurka.

During my 10-day captivity I struck a deal that if they let me go I would read the Quran and study Islam. Against all the odds, it worked and I was released. In return I kept my word but as a journalist covering the Middle East I realized I needed to expand my knowledge of a religion which was clearly a way of life.

And no. I’m not a victim of Stockholm Syndrome. To be a victim you have to bond with your captors. During my imprisonment I spat, swore, cursed and abused my jailers as well as refusing their food and going on hunger strike. I don’t know who was happier when I was released – them or me!

Reading the Quran was, I thought, going to be a very simple academic exercise. I was stunned to discover that ut clearly stated women are equal in spirituality, education and worth. A woman’s gift for child birth and child-rearing is very much recognised as a quality and attribute. Muslim women say with pride they are homemakers and housewives.

Furthermore The Prophet (pbuh) said that the most important person in the home was The Mother, The Mother, The Mother. In fact he also said that heaven lies at the feet of the mother. How many women make it into the top 100 power lists for simply being a “great mother”?

With Islam choosing to remain at home and raise children takes on a new dignity and respect in my eyes, similar to those sisters among us who choose to go out to work and have careers and professions.

I then began looking at inheritance, tax, property and divorce laws. This is where Hollywood divorce lawyers probably get their inspiration from. For instance the woman gets to keep what she earns and owns while the man has to stump up half his worth.

Isn’t it funny the way the tabloid media gets very excited over the prospect of some pop or film stars pre-nuptial wedding agreement? Muslim women have had wedding contracts from day one. They can choose if they want to work or not and anything they earn is theirs to spend while the husband has to pay for all the household bills and the upkeep of his family.

Just about everything that feminists strived for in the 70s was already available to Muslim women 1400 years ago.

As I said, Islam dignifies and brings respect to motherhood and being a wife. If you want to stay at home, stay at home. It is a great honor to be a home maker and the first educater of your children

But equally, the Quran states if you want to work, then work. Be a career woman, learn a profession become a politician. Be what you want to be and excel in what you do as a Muslim because everything you do is in praise of Allah (swt).

There is an excessive, almost irritating concentration or focus on the issue of Muslim womens’ dress particularly by men (both Muslim and non-Muslim).

Yes, it is an obligation for Muslim women to dress modestly but, in addition, there are many other important issues which concern Muslim women today.

And yet everyone obsesses over the hijab. Look, it is part of my business suit. This tells you I am a Muslim and therefore I expect to be treated with respect.

Can you imagine if someone told a Wall Street executive or Washington banker to put on a t-shirt and jeans? He would tell you his business suit defines him during work hours, marks him out to be treated seriously.

And yet in Britain we have had the former Foreign Secretary Jack Straw describing the nikab – the face veil revealing only the eyes – as an unwelcome barrier. When, oh when, will men learn to keep their mouths shut over a woman’s wardrobe?

We also had Government Ministers Gordon Brown and John Reid express disparaging remarks about the nikab – both these men come from over the Scottish Borders where men wear skirts!!

Then we had a series of other parliamentarians enter the fray describing the nikab as a barrier for communication. What a load of nonsense. If this was the case can anyone explain to me why cell phones, landlines, emails, text messaging and fax machines are in daily use? Who listens to the radio? No one switches off the wireless because they can not see the face of the presenter.

The majority of sisters I know who choose to wear the nikab are actually white, Western reverts who no longer want the unwelcome attention of those few leering men who will try and confront females and launch into inappropriate behavior. Mind you, there are a couple of London sisters I know who say they wear the nikab at anti-war marches because they can’t stand the smell of spliffs.

I am afraid Islamophobia has become the last refuge of the racist scoundrel. But the cowardly, chauvinistic attacks launched – largely by men – is unacceptable to Muslimahs as well as their secular, female sisters from the left.

I was a feminist for many years and now, as an Islamic feminist, I still promote womens’ rights. The only difference is Muslim feminists are more radical than their secular counterparts. We all hate those ghastly beauty pageants, and tried to stop laughing when the emergence of Miss Afghanistan in bikini was hailed as a giant leap for women’s liberation in Afghanistan.

I’ve been back to Afghanistan many times and I can tell you there are no career women emerging from the rubble in Kabul. My Afghan sisters say they wish the West would drop its obsession with the bhurka. “Don’t try turning me into a career woman, get my husband a job first. Show me how I can send my children to school without fear of them being kidnapped. Give me security and bread on the table,” one sister told me.

Young feminist Muslimahs see the hijab and the nikab as political symbols as well as a religious requirement. Some say it is their way of showing the world they reject the excesses of Western lifestyles such as binge drinking, casual sex, drug-taking etc.

Superiority in Islam is accomplished through piety, not beauty, wealth, power, position or sex.

Now you tell me what is more liberating. Being judged on the length of your skirt and the size of your cosmetically enhanced breasts, or being judged on your character, mind and intelligence?

Glossy magazines tell us as women that unless we are tall, slim and beautiful we will be unloved and unwanted. The pressure on teenage magazine readers to have a boyfriend is almost obscene.

Islam tells me that I have a right to an education and it is my duty to go out and seek knowledge whether I am single or married.

No where in the framework of Islam are we told as women that we must do washing, cleaning or cooking for men – but it is not just Muslim men who need to re-evaluate women in their home. Check out this 1992 exert from a Pat Robertson speech revealing his views on empowered women. And then you tell me who is civilized and who is not.

He said: “FEMINISM ENCOURAGES WOMEN TO LEAVE THEIR HUSBANDS, KILL THEIR CHILDREN, PRACTICE WITCHCRAFT, DESTROY CAPITALISM AND BECOME LESBIANS”.

Here is an American man living in a pre-Islamic age who needs to modernize and civilize. People like him are wearing a veil and we need to tear that veil of bigotry away so people can see Islam for what it is.

You can read more of her Analyses and Opinions on various topics on her website http://ping.fm/QB8Jc

Regards,

A Shabbir Ahmed

From: Mohammed Raoofullah

Subject: Ex-Tihar jail inmate claims IB traps Muslim youth into terrorism

Irshad Ali wrote to the prime minister when he was lodged in Tihar Jail, how the IB traps Muslim youth by planting jehadi maulvis among them. Ali, who according to his letter, had worked as an informer for special cell of Delhi police, claimed that his arrest was because he refused to carry on working for the IB. He was arrested in 2006, charged under the Explosive Substance Act and Arms Act, and remained in jail till 2011 when a court found him innocent and he was released.

This letter is part of the report, titled “Framed, Damned, Acquitted – Dossiers of a ‘Very’ Special Cell”, brought out by the Jamia Teachers’ Solidarity Association (JTSA) which details 16 such cases where people, deemed innocent by the court, were arrested by the Delhi police’s elite special cell on flimsy evidence. A review of court rulings found that these cases were eventually thrown out by judges, who accused the unit of framing suspects using tampered evidence and false confessions.

Below is the letter taken from page 181 of the report. The complete report can be referred at http://ping.fm/aSKYM

“Dear PM, the Special Cell is a group of licensed marauders”:

Irshad Ali’s letter from Tihar Jail

The Prime Minister of India

South Block

Dear Sir,

I am writing this letter from the confinement of Tihar Jail with the aim to save innocent youth from getting trapped into the netwoven

by unscrupulous men in the security agencies to earn rewards and

promotions in the name of fighting terrorism. I hope it will help people and your readers and enable them to largely save themselves. Let me introduce myself. My name is Irshad Ali, S/o Mohamamd Yunus incarcerated in Ward No. 5 (High Risk Ward) Cell No. 13 in Jail No. 8 of Delhi’s Tihar Jail.

Many of you may have recently read my story in The Times of India dated September 13, 2007 citing a CBI report confirming that IB and Special Cell of Delhi Police had framed us. But, I suspect if the CBI report goes further and nails the actual culprits.

I was working as an Informer for the Special Cell of Delhi Police, which works closely with the IB to nab terrorists. Having worked closely with them, I feel duty bound to appraise the nation of the working of these agencies and how they manufacture terrorists.

They have made the war on terrorism a total farce. Have you ever noticed how quick our agencies are in nabbing the culprits even before they strike? But, how interesting it is that still they have not yet been able to lay their hands on any terrorist involved in Mumbaiand Delhi blasts? Why? I have answers.

In order to keep their ranks and earn rewards, Special Cell creates terrorists. I will tell you how these agencies work. They have employed a number of youth, on a very paltry remuneration. They are not regular employees, but just vagabonds, who are given mobile phones and protection. They are asked to fan out and hire accommodation somewhere in the city. They mingle with unemployed youth and befriend people around. After identifying vulnerable targets, they form a group, arrange weapons and incite these youth to go for a robbery. Special Cell secretively also provides them a stolen vehicle, which is procured from known car thieves.

These youth who vest all their trust in the Special Cell agent finally one day decide to go for an operation. Upon reaching the target, they are trapped in the net, like a fish. At the targeted place, Police is already there to receive them and they are all nabbed without resistance. Interestingly, the agent, who is also a mastermind never, gets in police trap and he successfully vanishes. Medals and bravery awards follow.

An interesting aspect of this whole episode remains that these youth never realize the truth behind their arrest. They curse their luck and resign to their fate spending years in imprisonment.

Now, let me shed some light on the working of the Intelligence Bureau (IB). This is the most useless agency which does nothing, but to feed the government and media with concocted stories. That earns them crores of rupees from the government besides special powers. And they are least accountable because everything is done in a secretive manner. You may have heard often stories like; a dozen terrorists have landed in Delhi; half-a-dozen terrorists are roaming in Mumbai; ISI is taking roots in UP etc.

Now to back their claims, a Molvi type agent sporting a long beard and well versed with Islamic tenants is launched in some Muslim locality. Most often, the Molvi either takes a rented accommodation near a mosque or in some cases makes mosque itself an abode. The pious nature of Molvi, his praying five times a day and some heart rending story easily earns him sympathy and attention. He starts befriending particularly educated Muslim youth. Slowly he identifies targets, harangues them with anti-India and anti-government lectures, laments over condition of Muslims and emphasizes the need for waging Jihad.

One day, he confides the group, that he was actually a Commander of Lashkar-e-Toiba (LeT) or some other organization. These youth, who are already brainwashed and enticed, now in a fit of emotions believe in the agent. Small weapons are distributed amongst them with a partial training of their working. Meanwhile, ammunition and vehicles and other things arrive. The agent is in touch with the sleuths in the IB and reports them with minute to minute happenings.

Finally, when the stage is set, the Commander calls for an operation. Even a recce is also done. Meanwhile, the IB informs the Special Cell, who puts a trap at the targeted place. These youth fall in their lap like ripe fruits without any resistance, along with arms and ammunition. They never know how they got into the police net. When police raids to nab their Commander, he is already back with the IB to explore newer pastures. He is never found. A terse news follows that so many terrorist were arrested and one managed to give police a slip.

These trapped youth curse themselves and feel guilty for rest of their life. Special Cell officers tell them that their crimes demand that they be killed in fake encounter, but having mercy on them, “we will send you to jail, where you will get out within six, seven years.” These people also remain indebted to police, without knowing the background.

There are also cases where police plants incriminatory things like explosives, drugs on the detenues. The question remains, where they get such things. It is quite easy. For example, someone is caught with a fake currency to the tune of Rs. 50 lakh. Since the punishment for Rs. 50 lakh or five lakh is same, it does not matter for the Police whether to charge the accused for a lower or a higher sum. They will charge the accused for just Rs. 5 lakh, who for lack of knowledge of law also remains indebted to them. Rest of Rs. 45 lakh fake currency is deposited in the safe confines and later planted on victims. Same is the case with smack, heroin, explosives and everything.

Both the Special Cell and the IB have procured huge farm houses in the vicinity of Delhi to undertake unlawful activities. Those destined to be killed in fake encounters are not kept in police stations or at known facilities, they are lodged in these farm houses.

They are detained for months and years there before they are killed at some “appropriate time”.

These encounters usually take place in the evening or dead of night. A stolen vehicle and a gun is recovered. Those victims who are killed in such encounters are kidnapped in such a way that nobody knows their whereabouts. The sleuths also take care that no case is lodged against this kidnapping. If there is hue and cry, they will wait for things to cool down. The police of states also exchanges victims with each other. In every state, you have now special branches or cells or squads who directly take orders from the IB.

For example, Special Cell of Delhi Police will take two Kashmiris from the Special Operations Group (SoG) of Jammu and Kashmir Police and in exchange gives them two persons from this side, who are killed in Kashmir branding them Pakistanis. Since they never get recognized and local people also show indifference, police stories look credible.

Since this game is played at a very high level, local police is a mute spectator. Most of the time they don’t even know what is happening. Most of the time local police also treats it as a usual kidnapping case,when the families lodge complaint.

With all authority, I want to inform you that encounter orders come from higher authorities in the Home Ministry and all security agencies know an encounter is being managed at a particular day.

A team which is designed to inspect the scene of encounter and report whether it was fake or not, prepares its report in advance, making this exercise also farce.

Have you ever noticed, that those killed in encounters carry all their details, their name, rank in the organization, etc, in their pockets when they face encounter? Further, they die even without firing a bullet and even if they fire, it never hits the target. Our police needs to be appreciated that during past few years in almost 100 encounters, not a single personnel was ever injured. Compare it with the army’s encounters with real terrorists in Kashmir. In almost every battle, one or two personnel get bullet wounds.

It speaks, either our army is not as trained as the Special Cell of Delhi Police, or the encounter is fake. If the Police insists on genuineness of these encounters, then I suggest, they be posted in Kashmir to replace army. People of this nation will also realize their bravery.

I will tell you how brave our Special Unit is. If they ever come to know that a miscreant is armed with a knife, they will never dare to go close to him. They will only nab him, when they are confident that the miscreant is unarmed. I have worked as their informer.

They would make sure from us that the culprit is totally unarmed When they go to apprehend him.

Dear Sir, the Special Cell is a group of licensed marauders. They have been highly communalized. They are venomous against Muslims. They hardly bother that somebody’s family gets ruined, they are only concerned with their own rewards. Let me say, these Special Cell personnel are just human bodies with an animal soul.

And to speak of their torture techniques, it is beyond your imagination. Even more brutal than that you see infilms.

My only fault is that I refused to go along with them too long. They know, in the name of Islamic terrorism, you can book anyone, plant explosive, give name of some organization and make some hue and cry in the media. Rest with great distress, I am pained to say, our courts too fall in line. I was in their confinement for over two months. When my father lodged a complaint in local police station and the family of my co-accused Nawab S/o Qamar gave a look out notice on TV. Then they produced us claiming we nabbed them with explosives when we were returning after two month training.

We challenged it in the High Court. The High Court later directed the CBI to enquire, which has submitted its preliminary report. I don’t think they will go too far to book their cousins in the IB and Special Cell. For the past one-and-half year, we have been identifying the place, where we were kept for two months. But, they are deliberately ignoring to put it on record.

I appeal to the Prime Minister Dr. Manmohan Singh to step in and put a stop on such activities. These agencies are not securing the country, but making it extremely insecure. Those youth, who could contribute in nation building, are consigned to jails or encounters.

If we book a young man with dreams to do something for a nation, in a fake case and make him a terrorist, it is foolish to believe that he would remain loyal to you.

People who are jailed in such fake cases do think that if they ought to be punished heavily, then it was better for them to get arrested after really doing something. This is a dangerous trend. A rebellious thinking takes over. Even if they are released, no one is ready to own them.

Dear Prime Minister, it is high time to give a message to your security agencies. Fire can never douse fire. It needs water. Your security agencies are dousing fire with petrol.

I wish you to read the CBI report which has been submitted in the High Court, which clearly mentions names of the IB officers for Whom I was working as an informer. And who also kidnapped me.

Here are names and number of officials for whom I was working

IB officer Khalid alias Majid: 9810702004

IB officer Aftab: 9810702004

ACP SanjeevYadav: 9810058002

Inspector Lalit Mohan, Hriday Bhushan: 9811980604, 8711980601

They had give me also a mobile phone with SIM 9873303646

My mobile for talking to IB officers: 9873131845

It is not difficult for any agency or the media to get details of calls from these numbers to dig out truth.

Yours only

Irshad Ali S/o Mohamamd Yunus,

Ward No 5 (High Risk) Cell No. 13, Jail No. 8, Tihar, Delhi- 1100 64.

இந்து-முஸ்லிம் மோதல்கள் ஏற்படுவது ஏன்? – மார்கண்டேய கட்ஜு (x நீதிபதி)
Posted: 15 Nov 2012 08:58 AM PST

இன்று இந்தியாவில் பல இந்துக்களும் முஸ்லிம்களும் வகுப்புவாதம் என்னும் விஷக்கிருமியால் தாக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.
1857ம் ஆண்டுக்கு முன்பு, அநேகமாக இந்தியர்களிடம் வகுப்புவாதக் கண்ணோட்டம் இருந்திருக்கவில்லை என்றே சொல்லலாம். முஸ்லிம்களின் ஈத் பெருநாள் கொண்டாட்டங்களில் இந்துக்கள் பங்கேற்றிருக்கிறார்கள். தீபாவளி, ஹோலி விழாக்களில் முஸ்லிம்கள் கலந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். இருவரும் சகோதரர், சகோதரிகளாக ஒன்றாக வாழ்ந்திருக்கிறார்கள்.

150 ஆண்டுகளில் நிலைமை ஏன் மாறிப்போனது? இந்தியாவின் இரு முக்கிய மதத்தினருக்கு இடையில் நம்பிக்கையின்மை பரவியிருப்பதற்கு என்ன காரணம்? இன்று, முஸ்லிம்கள் இந்துக்களின் இல்லங்களில் வாடகைக்கு வீடு கிடைக்க மிகவும் சிரமப்படுகிறார்கள். இந்தியாவில் எங்காவது குண்டு வெடித்தால், சம்பந்தப்பட்ட குற்றவாளிகளைக் கைது செய்யத் திறனற்ற காவல்துறையினர் (அறிவியல்பூர்வமாக விசாரணை மேற்கொள்வதற்கான பயிற்சிகள் அவர்களுக்கு இல்லை), அரை டஜன் முஸ்லிம்களைக் கைது செய்து பிரச்னைக்குத் ‘தீர்வு’ கண்டுவிடுகிறார்கள். இவ்வாறு கைதானவர்களில் பலர் சிறையில் பல ஆண்டுகளைக் கழித்தபிறகு கடைசியில் அப்பாவிகள் என்று தீர்ப்பளிக்கப்படுகிறார்கள்.

இதன் விளைவாக, முஸ்லிம்கள் இந்தியாவில் அந்நியப்பட்டு கிடக்கிறார்கள். ஆனால் பாகிஸ்தானில், நிலைமை இதைவிட மோசம். அங்கே சிறுபான்மையினர் தீவிரவாதிகளிடமும் மதவாதிகளிடமும் சிக்கிக்கொண்டிருக்கின்றனர்.

எப்போது தோன்றியது?

1857 இந்திய வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான ஆண்டு. 1857க்கு முன்பு இந்துக்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையில் வகுப்புவாத மோதல்கள் ஏற்பட்டதில்லை. ஒருவருக்கு ஒருவர் உதவி செய்து ஒன்றாகவே வாழ்ந்தனர். சில கருத்துவேறுபாடுகள் இருந்தன. ஆனால், இரு சகோதரர்களுக்கும் இரு சகோதரிகளுக்கும் இடையில்கூட இப்படிப்பட்ட வேறுபாடுகள் எழுவது உண்டு அல்லவா?

இந்தியாவை ஆக்கிரமிக்க வந்த முஸ்லிம்கள் பல கோயில்களை உடைத்தது உண்மை. ஆனால் அவர்களுடைய வழி வந்த முஸ்லிம் தலைவர்கள் கிட்டத்தட்ட அனைவரும் வகுப்பு ஒற்றுமையைக் கடைப்பிடித்தனர். ஒருவகையில், தங்கள் நலனுக்காகத்தான் அவர்கள் இதைச் செய்தனர். காரணம், அவர்கள் ஆட்சி செய்யவேண்டியவர்களில் பெரும்பாலானோர் இந்துக்கள். இந்து கோயில்களை உடைத்தால் உடனே கலவரம் வெடிக்கும் என்று அவர்களுக்குத் தெரியும். ஒருவரும் கலவரத்தை விரும்பவில்லை. முகலாயர்கள், ஆவாத் நவாபுகள், ஆர்காட் முர்ஷிதாபாத், திப்பு சுல்தான், ஹைதரபாத் நிஜாம் என்று ஒருவர் பாக்கியில்லாமல் அனைவரும் மத ஒற்றுமையை வளர்ப்பவர்களாகத்தான் இருந்தார்கள்.

1857ல் முதல் சுதந்தரப் போர் வெடித்தபோது, இந்துக்களும் முஸ்லிம்களும் ஒன்றாகவே பிரிட்டனை எதிர்த்தனர். கலகத்தை அடக்கியபிறகு, பிரிட்டிஷார் ஒரு முடிவுக்கு வந்தனர். இந்தியாவைக் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கவேண்டுமானால் அதற்கு ஒரே வழி, பிரித்து ஆள்வதுதான். சர் சார்லஸ் வுட், (இந்திய செகரட்டரி ஆஃப் ஸ்டேட்) வைஸ்ராய் லார்ட் எல்ஜின் என்பவருக்கு 1862ல் எழுதிய குறிப்பு இது. ‘இந்தியாவில் நாம் அதிகாரத்தைத் தக்க வைத்திருப்பதற்குக் காரணம் ஒருவருக்கு எதிரான இன்னொருவரை நிறுத்தி மோதவிட்டதுதான். இதை நாம் தொடர்ந்து செய்தாகவேண்டும். ஒரே மாதிரியான உணர்வை அவர்கள் பெற்றுவிடாமல் இருப்பதற்கு என்னென்ன செய்யவேண்டுமோ அனைத்தையும் செய்யுங்கள்.’

பிரித்து ஆளவேண்டும்!

ஜனவரி 14, 1887 அன்று விஸ்கவுண்ட் க்ராஸ் (செகரட்டரி ஆஃப் ஸ்டேட்) கவர்னர் ஜெனரல் டுஃப்பரின் என்பவருக்கு இவ்வாறு எழுதுகிறார். ‘மத ரீதியிலான இப்படிப்பட்ட பிளவு நமக்குச் சாதகமாக இருக்கும். இந்தியக் கல்விமுறை குறித்தும் பாடப் புத்தகங்கள் குறித்துமான உங்கள் விசாரணை கமிட்டியின் மூலம் சில நன்மைகளை அடையலாம் என்று எதிர்பார்க்கிறேன்.’
ஜார்ஜ் ஹாமில்டன் (செகரட்டரி ஆஃப் ஸ்டேட்) கவர்னர் ஜெனரல் கர்சனுக்கு இவ்வாறு எழுதினார். ‘இந்தியாவை நாம் ஆள்வதற்குத் தடையாக இருப்பது மேற்கத்திய சிந்தனைகளின் தாக்கம்தான்… படித்த இந்தியர்களை இரு பிரிவுகளாக (இந்துக்கள், முஸ்லிம்கள்) பிரிக்கமுடிந்தால் நம் பிடியை உறுதிபடுத்திக்கொள்ளமுடியும். இந்த இரு பிரிவினருக்கும் இடையிலான வேறுபாடுகள் அதிகரிக்கும்படியாக நம் பாடப்புத்தகங்களை நாம் திட்டமிட வேண்டும்.’

இந்துக்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையில் பகைமை ஏற்படவேண்டுமென்றே இப்படிப்பட்ட திட்டங்கள் 1857க்குப் பிறகு தீட்டப்பட்டன. பல்வேறு வழிகளில் இது அவர்களுக்குச் சாத்தியப்பட்டது.

§ மதத் தலைவர்களுக்கு லஞ்சம்: பிரிட்டிஷ் கலெக்டர் ரகசியமாக ஒரு பண்டிட்ஜியைச் சந்தித்து, பணம் கொடுத்து முஸ்லிம்களுக்கு எதிராகப் பேசச் சொல்வார். அதே போல் ரகசியமாக ஒரு மௌல்வியைச் சந்தித்து பணம் கொடுத்து இந்துக்களுக்கு எதிராக அவரைப் பேச வைப்பார்.
§ மறைக்கப்பட்ட வரலாறு : தொடக்கத்தில் இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் பல இந்து கோயில்களை இடித்தது உண்மை. ஆனால், பிற்காலத்தில் வந்த கிட்டத்தட்ட அனைவரும் (அக்பர் போன்றவர்கள்) இந்து கோயில்களுக்கு தொடர்ச்சியாக மானியங்கள் அளித்தும் தீபாவளி போன்ற இந்துப் பண்டிகைகளில் கலந்துகொண்டும் மத ஒற்றுமையை வளர்த்தனர். ஆனால் நம் குழந்தைகளுக்கு இந்த இரண்டாவது பாகம் கற்றுக்கொடுக்கப்படுவதில்லை. கஜினி முகமது சோமநாதர் கோயிலை உடைத்தார் என்றுதான் அவர்கள் வரலாற்றில் கற்கிறார்களே தவிர, திப்பு சுல்தான் போன்றவர்கள் இந்து விழாக்களில் பங்கேற்றார்கள் என்பதைக் கற்பதில்லை.
§ தூண்டிவிடப்பட்ட மோதல்கள் : வகுப்புவாத மோதல்கள் அனைத்தும் 1857க்குப் பிறகே உருவாகின. பள்ளிவாசலில் முஸ்லிம்கள் தொழுகை நடத்தும்போது இசை வாத்தியங்களை ஒலிக்கவிடுவது, இந்து விக்கிரகங்களை உடைப்பது என்று மத உணர்வுகளைத் தூண்டிவிடும்படியான செயல்பாடுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
1909ல் அமல்படுத்தப்பட்ட மிண்டோ மார்லி சீர் திருத்தம், மதவாத அடிப்படையில் தனித் தொகுதி முறையைக் கொண்டுவந்தது. இந்துக்களையும் முஸ்லிம்களையும் பிரித்தாள்வதற்காக மேற் கொள்ளப்பட்ட ஓர் அரசியல் நடவடிக்கை இது.

இப்படி வகுப்புவாதம் என்னும் நஞ்சு தொடர்ச்சியாக பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்களால் நம் சமூகத்தில் புகுத்தப்பட்டது. 1947ல் பிரிவினை ஏற்படும்வரை இந்தச் செயல்பாடு தொடர்ந்தது. இப்போதும்கூட மத வெறுப்பை வளர்த்துவிட்டு குளிர் காய்பவர்கள் நம்மிடையே இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்.
ஒவ்வொருமுறை குண்டு வெடிக்கும்போதும் தொலைக்காட்சி சானல்கள் என்ன சொல்கின்றன? இந்திய முஜாஹிதின் அல்லது JeM அல்லது HUJI என்று ஏதாவதொரு அமைப்பு இந்தச் சம்பவத்துக்குப் பொறுப்பேற்றுக்கொண்டதாக எஸ்எம்எஸ் வந்திருக்கிறது என்று குறிப்பிடுகிறார்கள். ஒரு ஈமெயிலையோ எஸ்எம்எஸ்சையோ எந்தவொரு விஷமியும் யாருக்கும் அனுப்பிவைக்கமுடியும் அல்லவா? ஆனால், இதை மறுநாளே டிவியில் சொல்வதன்மூலம் எப்படிப்பட்ட தாக்கத்தை இவர்கள் ஏற்படுத்துகிறார்கள் தெரியுமா? அனைத்து முஸ்லிம்களும் தீவிரவாதிகள், குண்டு வீசுபவர்கள் என்று இந்துக்கள் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். உண்மை என்னவென்றால், 99 சதவிகித மக்கள், அவர்கள் எந்த மதத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும் சரி, அமைதியையும் நன்மையையுமே விரும்புகிறார்கள்.
பாபர் மஸ்ஜித், ராம் ஜென்மபூமி கிளர்ச்சியின்போது, மீடியாவில் ஒரு பிரிவினர் (குறிப்பாக இந்தி அச்சு ஊடகம்) கர சேவகர்கள் போலவே செயல்பட்டதை மறக்கமுடியுமா?

பெங்களூரு பதட்டம்

‘அசாமில் நீங்கள் முஸ்லிம்களைக் கொன்றிருக்கிறீர்கள் எனவே இங்கிருந்து உடனடியாக வெளியேறுங்கள். இல்லாவிட்டால் நீங்கள் அழிக்கப்படுவீர்கள்.’ பெங்களூரு மற்றும் பிற இடங்களில் வசிக்கும் வடகிழக்கு இந்தியர்களுக்குச் சமீபத்தில் இப்படிப்பட்ட எஸ்எம்எஸ் செய்திகள் அனுப்பப்பட்டன. எதிர்பார்த்ததைப் போலவே, இது பதட்டத்தை ஏற்படுத்தியது. பெங்களூரு முஸ்லிம்களுக்கு இந்த விஷயம், தெரியவந்ததும் அவர்கள் வடகிழக்கு இந்தியர்களுக்கு உடனடியாக விருந்து தயார் செய்தார்கள். யாரோ சிலரின் தவறான வதந்திகளை நம்பாதீர்கள், முஸ்லிம்களாகிய நாங்கள் உங்களுக்கு எதிரிகள் அல்லர் என்றும் தெரியப்படுத்தினார்கள்.

இத்தகைய இழிவான வழிமுறைகளைச் சிலர் கையாள்வதை இந்தியர்கள் உணரவேண்டிய தருணமிது. சமூகத்தில் உள்ள அனைத்துப் பிரிவினரையும் ஒன்றுபோல் மதித்து நடப்பதுதான். மாமன்னர் அக்பர் காட்டிய வழி இது. அவர் அனைத்து மக்களையும் ஒன்றுபோல் மதித்தார். அக்பர், அசோகர் போன்ற உயர்ந்த ஆட்சியாளர்களை உலகம் இதுவரை கண்டதில்லை. (Hinsa Virodhak Sangh Vs. Mirzapur Moti Kuresh Jamat குறித்த என் தீர்ப்பை இணையத்தில் பார்க்கலாம்.)

1947ல் இந்தியா சுதந்தரம் அடைந்தபோது, அதீதமான மத விருப்பங்கள் கொழுந்துவிட்டு எரிந்தன. பாகிஸ்தான் தன்னைத் தானே ஓர் இஸ்லாமிய நாடாக அறிவித்துக்கொண்டது போல் இந்தியாவை இந்து நாடாக அறிவிக்கவேண்டும் என்று நேருவுக்கும் அவருடன் இருந்தவர்களுக்கும் அப்போது அதிக அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும். ஆனால், நம் தலைவர்கள் இந்தக் கோரிக்கைக்கு செவி சாய்க்கவில்லை. இந்தியா இந்து நாடு அல்ல அது மதச்சார்பற்ற நாடு என்பதில் அவர்கள் உறுதியாக இருந்தனர். அதனால்தான், ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் நம் அண்டை நாடான பாகிஸ்தானைக் காட்டிலும் நாம் மேலான நிலையில் இருக்கிறோம்.

மதச்சார்பின்மை என்பதன் பொருள் ஒருவர் தனது மதத்தைப் பின்பற்றக்கூடாது என்பதல்ல. மதச்சார்பின்மை என்பதன் பொருள், மதம் ஒவ்வொருவருடைய தனிப்பட்ட விவகாரம் என்பதாகும். மதத்துக்கும் அரசுக்கும் எந்தவிதத் தொடர்பும் இல்லை என்பதாகும். அரசுக்கு மதம் கிடையாது என்பதாகும். என்னைப் பொருத்தவரை, இந்தியா ஒன்றுபட்டு இருப்பதற்கும் வளர்ச்சியை நோக்கி நடைபோடுவதற்கும் ஒரே மார்க்கம், மதச்சார்பின்மையைப் பின்பற்றுவதுதான்.

(கட்டுரையாளர், சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாகவும், உச்சநீதிமன்றத்தின் நீதிபதியாகவும் இருந்தவர். தற்சமயம், இந்திய பிரஸ் கவுன்சில் தலைவராக இருக்கிறார்).

நன்றி: தமிழ் பேப்பர்

Assalaam alaikum,

One of our close friend and active Daee brother Abu Bakr’s Honda car is stolen yesterday. Details are below.

In case , if anyone of you finds it abandoned any where, please inform him.

May ALLAH help him in finding his CAR back. ameen

Wa Salaam
ZAFER

———- Forwarded message ———-
From: Siddiq Online
Date: Sun, Nov 18, 2012 at 9:46 AM
Subject: My Car Stolen, Alhamdulillah !!!
To: Mohammed Zafer

Assalamu alaikum wa Rahmatullahi wa barakatuhu,

Dear Zafar Bhai,

I hope you received this mail at best of your faith and good health.
Yesterday, my HONDA ACCORD model 2000, Silver Colour with Number, أ ق م ZGA 9275
is stolen, which was parked at my office(Ministry of Public Pension Agency, near Technical and Vocational Training Corporation, Murabba). Alhamdulillaah alaa kulli haal.

Alhamdulillah, from the teachings of ISLAM, I am patient and beleive that, Allaah has kept Khair / goodness on losing it, which ALLAAH alone knows and no others knows ( Interpretation of Part of ayah 2:216). And I am not worrying on losing it. Where as, I hope from ALLAAH that, I would get it back by putting efforts. In perspective to that, I am putting my efforts to circulate the mail. So that, if any brother found it at any abandoned or isolated place as usually the Theives do in KSA, founders can mail me or call me, in shaa ALLAAH.

Jazakumullaahu Khair

Aboobakar Siddiq
0509819856

Press Statement
Appeal of Indian Muslims on Aung San Suu Kyi visit

Joint appeal of Indian Muslim organisations on the occasion of the visit of the Myanmarese opposition leader Aung Suu Kyi
The Milli Gazette Online

New Delhi, 14 November 2010: Myanmar opposition leader Ms. Aung San Suu Kyi is visiting our country and getting the treatment of a head of state as a result of her long struggle and suffering for democracy in Myanmar which also won her a Nobel Peace Prize. But we are pained to see that Ms. Kyi has disappointed many by her continuous silence and ambivalent attitude towards a section of her compatriots known as “Rohingyas” who mainly live in Rekhine province, formerly known as Akyab. The Rohingyas, who are Muslims, have been termed by a UN report as the most persecuted religions community in the world.

Under a highly questionable law passed in 1982 by the Burmese military government, they were summarily deprived of their nationality unless they prove that their forefathers were living in Burma back in 1832, which is a most oppressive law found anywhere in the world. Since last June, they are being attacked, their villages burnt and they are forced to live in refugee camps in their own country or flee to Bangladesh which already has a large number of Rohingyas who fled earlier during the past few decades due to acute persecution and oppression. As a result of this exodus, now there are large groups of Rohingya refugees in Bangladesh, Thailand, Malaysia, Pakistan, India and Saudi Arabia. This is a matter of shame for Myanmar in general and the for the Nobel laureate crusader for democracy in particular.

We demand Ms. Kyi to come out of her cocoon and take a stand on the Rohingya issue. Ms. Kyi’s fight for democracy will remain incomplete as long as such a large number of persecuted people live within her own country. If Ms. Kyi continues to neglect the plight of the Rohingyas, we will be compelled to draw the conclusion that her fight for democracy is fake and that she is only concerned about the superiority and control of certain groups in Myanmar.

We also appeal to all Indian leaders who will meet Ms. Kyi during this visit to raise this issue with her and to apprise her about the Indian sentiments and the need to do justice to the persecuted Rohingyas.

Dr. Zafarul-Islam Khan, President, All India Muslim Majlis-e Mushawarat
Mujtaba Farooq, Convenor, Coordination Committee of Indian Muslims
Muhammad Ahmad, Political Secretary, Jamaat-e Islami Hind
Maulana Abdul Wahab Khilji, President, Islahi Movement of India
Dr Syed Qasim Rasool Ilyas, Member, Working Committee, Muslim Personal Law Board
Dr Taslim Rahmani, President, Muslim Political Council of India
Prof. M.H. Jawahirullah, Tamilnadu Muslim Munnetra Kazhgham (TMMK)
Lateef Mohd. Khan, Gen Secretary, Civil Liberties Monitoring Committee, Hyderabad

NAJIRA BANU15 DIGIT A/C NO.032401000040098

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மதுல்லாஹ்
அன்பார்ந்த சகோதரர்களே பிறந்து 8 மாதமே ஆன பச்சிளங் குழந்தையின்
இருதயத்தில் ஓட்டை இருக்கின்றது.உயிரை காப்பாற்ற தேவைப்படும் தொகை மூன்று இலட்சங்கள் என மருத்துவர் கூறியுள்ளார்.
அவர் கொடுத்துள்ள காலக்கெடுவோ வெறும் இரண்டு வாரங்கள் தான்.குழந்தையின்தந்தை அரபு அமீரகத்தில் அஜ்மான் முன்சிபாளிடியில்
கூலி வேலை செய்கிறார்.அவரின் மாத ஊதியம் 900 திர்கம் மட்டுமே.குழந்தையின் அறுவை சிகிச்சைக்கு அவர் அவசியம் செல்ல வேண்டியுள்ளது.

அவரின் அண்ணன் ஹாஜா என்பவர் ஷார்ஜாஹ் முன்சிபாளிடியில் வேலை செய்கிறார் அவரின் தொடர்பு எண் 0557679726 .ஏழைக் குழந்தையின்
உயிரக் காக்க மனமுவந்து தாராளமாக உதவுவீர்.

தாங்களின் இவ்வருட ஜகாத் பணமாக அது இருந்தாலும் அல்லாஹ் கபூல் செய்வான்.முடியாத
பட்சத்தில் வங்கிகளிலுள்ள வட்டிப் பணமாக இருந்தாலும் இதுபோன்ற சூழலில் நன்மையை அறவே நாடாமல் கொடுத்துதவலாம்.

நம் ஹலாலான செயல்களை அல்லாஹ் ஏற்றுக்கொளவானாக.ஆமீன்.
சகோதரன்
சம்சுதீன் சாதிக்
ஷர்ஜாஹ்

NAJIRA BANU D/O SYED MOHAMED
INDIAN OVERSEAS BANK

ACCOUNT NUMBER: 40098

MALAMPATTAI STREET

PETTAI

KADAYANALLUR

TIRUNELVELI.627751

God Bless. Do take care.

Death asked Life :
Why does everyone love you and hate me.
Life replied :
Because I am a beautiful Lie and you are a painful Truth

Temple is a 6 letter word
Church is a 6 letter word
Mosque is also a 6 letter word
Geeta is a 5 letter word
Bible is a 5 letter word
Quran is also a 5 letter word

A Lovely Logic for a beautiful Life:
Never try to maintain relations in your life
Just try to maintain life in your relations

Always welcome the problems
Because problems give you dual advice
First, you know how to solve it
Second, you know how to avoid it in future

3 stages of Life:
Teen Age – Has time & energy – But no Money
Working Age – Has Money & Energy – But No Time
Old Age – Has Money & Time – But No Energy

We are very good Lawyers for our mistakes
Very good Judges for other’s mistakes

World always say – Find good people and leave bad ones.
But I say, Find the good in people and ignore the bad in them
Because No one is born perfect

A fantastic sentence written on every Japanese bus stop.
Only buses will stop here – Not your time
So Keep walking towards your goal

Negative Thinkers focus on Problems
Positive thinkers focus on Solutions

Never hold your head high with pride or ego.
Even the winner of a gold medal gets his medal only when he bows his head down

Define TODAY
This is an Opportunity to Do A work better than Yesterday

African Saying:
If you want to walk quick, walk alone
If you want to walk far, walk together

Confident Quote:
I have not failed.
My success is just postponed.
X-X-X-X

Entire water in the ocean can never sink a ship
Unless it gets inside.
All the pressures of life can never hurt you unless you let them in.

http://ping.fm/MwWHz

Post Navigation

%d bloggers like this: